Bilim aslında bir sonraki en olası sonucu öngörme yeteneğidir.
Bilimin gerçek anlamı budur.
En olası sonucu öngörme yeteğini kazanmaktır.
Bilim dedigimizde bir olaya
bakış yönteminden bahsediyoruz.
Kişisel görüş bildirmeden farklı olan, bir olay değerlendirme metodu,
' Eğer bana sorarsan fikrim şudur.' gibi
Bilimsel yöntemin gerçeklerle özel bir bağlantısı yoktur.
Herşeyin tanrılara ve şeytanlara
dayandırıldığı eski sistemlerle kıyaslandığında
bilimin olaylara daha iyi bir bakış yöntemi vardır.
İşte burda bilimsel yöntemi topluma uygulamaya başlıyoruz.
Evet. Simdi, bu bir kitaba filan girmiş değil henüz.
Bilmisel yontemin topluma
uygulanması insanların üzerine pek düşünmediği birşey.
Ama cevapları nerde bulabileceğinizi bilmek istiyorsanız
bu insanın ve çevrenin ilişkisini ve önemini içine
alarak bilimsel yöntemlerin uygulanmasındadir.
Tasarımla Yaratılan Gelecek
bilim adamalarını değil bilimsel yöntemlerin uygulanmasını,
toplumsal sistem için bilimsel yöntemi kasteder.
Doğal olarak, bilimin yöntemleri de değişime uğramaktadır
ve yöntemlere bağlı olarak gelecek de değişmektedir.
Dünyanın genelinde heryerde bilimsel yöntemi
kullanırsak savaş olasılığı sıfıra düşer.
İnsanların çekeceği ızdırap olasılığı yok olur.
Mahrumiyet, yoksulluk, suç; bütün bunlar ortadan kalkma eğilimindedir
çünkü bunlara neden olacak ortam yoktur.
Jacque bu konuda oldukça fazla zaman harcadı,
insanları incelemeden önce hayvanların davranışlarıyla
işe başladı ve hayvanların davranışlarının nası değiştirilebileceğini ya da
önceden nasıl tahmin edilebileceğini araştırdı ve
şu sonuca vardı ki gerçekte davranışları değiştiren içinde bulunulan çevredir ve
ortam, davranışlarımızın belirleyicisidir.
Hiçbirimiz önyargıyla, bağnazlıkla, öfke ve açgözlülük ile doğmayız.
Bunlar gerçekten hep içinde yaşadığımız ortam tarafindan oluşturulmuş ve beslenmiştir.
Bu nedenle biz diyoruz ki içinde yaşadığınız çevreyi ve
deneyimlerinizi değiştirmedikçe
insanlardan aynı anormal davranışları görürsünüz
tabiki ortam değişmediği sürece.
Bugün, dünyada her kültür insanları eğitmeye
çalışıyor ve böylece eğitildikleri kültürde bir işleve hizmet edecekler.
Diger bir deyimle, eğer bir Nazi kültüründe yetiştirildiysen
bayrak dalgalandırma ve gamalı haç gibi şeyler için mücadele verirsin.
Eğer ilkel bir kabilede yetiştirilmişsen,
mızrak tutma, ok ve yay gibi şeyler
gördüklerin ve öğrendiklerin olurdu.
Bu yüzden, insanlar varolan kültürün
çıkarına hizmet etmek için şartlandırılırlar.
Bunu bize kim yapiyor? Tabiki düzenin sahipleri.
Egemen çevreler.
Yani, bize varolan düzeni sürdürecek bir değer sistemi empoze ediliyor.
Bu değerler dinsel ya da anti-dinsel olur, endüstriyel, askeri olur.
Çocuklar şunu dediğinde, "Baba dünyadaki en şanlı ülke hangisidir?"
"Elbette bizim ülkemiz dünyadaki en şanlı ülkedir."
"Hangi tanrı doğru tanrıdır baba?"
"Bizim tanrımız. Diğerlerinin hepsi düzmece tanrılardır."
Şimdi şunu hayal et: Romalı bir aile
çocuklarını Hristiyanların aslanlara yem edilmesini göstermeye götürüyor.
Ve çocuklar izliyor: "Baba haftaya da gelebilir miyiz
Hristiyanların aslanlara yem edilmesini görmeye?"
Bu çocuklar kafadan hasta mı? Hayır. Değer sistemleri çarpık.
Bundan dolayı, insanların yetiştiği, büyüdüğü
ortamla ilgili son derece endişeliyim.
Ve, eğer o ortam değiştirilirse davranış biçimi de değiştirilmiş olacaktır.
Ortamı yeniden yönlendir ve karşılık olarak ortam da insanları yeniden yönlendirir.
Fakat insanları, ortamı değiştirmeden
yeniden yönlendirmeye çalışırsan başlanılan yere geri dönülür.
Ve, gelecek hakkında düşünmeye çalıştığınızda şunu hatırlayın:
bir şeyleri düşünmenizi sağlayan süreç,
toplum tarafından size telkin edilen
beyin yıkama aşamalarından geçer.Yani, düşünme aralığınız
toplumunuzun baskın değerleri tarafından sınırlandırılmıştır.
Bu nedenle değerlerinizde tutucu olmamayı öğrenmek uzun zaman alır.
Çok gençken çocuklarla konuştuğumda eğer
bir ilerleme elde etmek istiyorsam çok sabırlı olmak zorundaydım.
Tanrı kavramı hakkında konuşurdum.
Senin Tanrı kavramın, benim Tanrı kavramım
ve onun Tanrı kavramı. Öyle farklı ki.
Merak ediyorum gerçekte Tanrı neye benziyor
veya bir tanrı var mi
ve neden Tanrı savaş ve hastalıklara izin veriyor eğer öyle sevgi dolu biriyse?
Bana anlaşılır gelmedi. Çok fazla çelişki var.
Bu yüzden, bunu sorguladım.
Elbette Tanrı kavramını sorgularken
biraz huzursuzluk hissettim.
Ama daha sonra tanrıların oluşumu ve tarihi konusunda
okudum. Birçok farklı tanrı varı.
Savaş tanrısı, barış tanrısı, aşk tanrısı
ve fark ettim ki bunlar daha çok, bunları icat eden insanlar gibiydi.
Eğer istedikleri gibi olmazsa, bu tanrilar terbiyeliydi, sinirliydi,
kurban ediyorlardı, seller yaratıyorlardı.
ve bütün bunlar üstün zeka tarafından yapılmıyordu.
Tarihte geri gittiğinizde, ilkel insanlar
şimşek gördüğünde ilahi tanrının kızgın olduğunu düşündüler.
Başka neden olabilirdi ki?
Bir kasırga herşeyi yok ettiğinde,
kabilelerindeki belirli kişileri kurban ederek onlardan kurtuldular
belki tanrı bir daha kasırga göndermez umuduyla.
Ancak bu bir daha gerçekleştiğinde,
daha genç insanları kurban ettiler.
Nadiren kabile şefi kendini kurban ederdi.
Fakat her zaman sıraya dizilmiş kurban edecek bir
sürü insan olurdu. Yani, insanlarla ilgili böyle bir problemin var.
Anlama yetilerinin ötesinde bir şey olduğunda
bir bahane yaratmak zorundalar.
Olayların açıklaması olarak tanrılar ve şeytanlar yaratmak zorundalar.
çünkü bu tanrı yaratıcıları o topluluğun lideri olurlar.
Kabile ne kadar ilkel olursa olsun, dedikleri:
"Nasıl oluyor da kasırga insanları adadan uçuruyor?"
ve der ki: "Düzgün davranmıyorsun,
yanardağa yeterince katkıda bulunmuyorsun.
Kayınbiraderini yanardağa at. Belki bir daha patlamaz."
Eğer kayınbiraderini attığında yanardağ hala tekrar patlıyorsa
bu sefer baldızını atmak zorundasın. Böylece, metafizik oluşuyor.
Din oluşuyor. Batıl inançlar oluşuyor.
"Tahtaya vur!" ya da tavşan bacağı tak.
sadece şunu hatırla ki o tavşan o bacakların dördüne sahipti.
Ama bu ona bir şans getirmedi.
Öyle ki, nerede olursa olsun cehaletin hüküm sürdüğü yerde batıl inanç hüküm sürer.
Efsane, şunu anlatma biçimidir: Tarlada çalışan çocuğa
"Bütün bunların anlamı ne? Hiçbir yere varıyor gibi görünmüyorum"
dediğinde, "Nalları diktiğinde, herşey yukarıda
seni bekliyor. Bu yaşamında bir şey elde edemesen de
öteki dünyada hepsine sahip olacaksın tabi ki isyan etmez,
iyi bir kul olursan."
Bir toplumun kabullenebileceği batıl inanç miktarı ile
insanların sahip olduğu düzgün bilgi miktarı birbirine orantılı olacaktır.
Öyle ki, gelecekte insanlara yeterli bilgi sağlanmasıyla
bugünkünden çok daha fazla ve gerçek bilgiyle,
Tahtaya vur! olmayacak.
Bugün benim şanslı günüm gibi şeyler. Sıranız geldiğinde, gelmiştir.
Bu gibi şeyler gelecekte ortadan kalkacak.